Carhistory.gr Logo
  » product » 1951-2000 » Suzulight
Suzulight
1951-2000

To πρώτο μοντέλο παραγωγής της Suzuki Motor Corporation ήταν ένα ταπεινό αυτοκινητάκι των 360 κ.εκ., το οποίο έμεινε στην παραγωγή για 14 ολόκληρα χρόνια.

 Το 1909 σε ένα μικρό παραθαλάσσιο χωριό της Ιαπωνίας, τo Χαμαμάτσου, ο Michio Suzuki ίδρυσε τη «Suzuki Loom Works». Η εταιρεία του ήταν ειδικευμένη στην κατασκευή υφαντικών μηχανών για την εξυπηρέτηση της γιγαντιαίας ιαπωνικής βιομηχανίας μεταξιού. Δημιούργησε έναν αργαλειό που ήταν διαφορετικός από τους υπόλοιπους της εποχής του, πιο γρήγορος, πιο παραγωγικός και πιο εύκολος στη χρήση. Αυτή ήταν η πρώτη τεχνολογική καινοτομία της Suzuki και στο πέρασμα των δεκαετιών θα ακολουθούσαν πολλές ακόμη. Μετά τη λήξη του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου και την παράδοση των Ιαπώνων στους Αμερικανούς, μόλις τα πράγματα ηρέμησαν, παρουσιάστηκε η ανάγκη θέσπισης κινήτρων για την αποκατάσταση της βιομηχανικής παραγωγής και την ανόρθωση της οικονομίας. Ανάμεσα σε αυτά που χρειάζονταν περισσότερο οι Ιάπωνες εκείνη την εποχή περιλαμβάνονταν τα φθηνά και αξιόπιστα μέσα μεταφοράς. Τα εργοστάσια ανταποκρίθηκαν, προσφέροντας κινητήρες που μπορούν να προσαρμοστούν επάνω σε ποδήλατα. Η Suzuki απάντησε στην πρόκληση με το «Power Free», ένα φθηνό, ιδιαίτερα απλό στην κατασκευή και τη συντήρηση μηχανοκίνητο ποδήλατο με δίχρονο κινητήρα των 36 κ.εκ. που παρουσιάστηκε το 1952. Η καινοτομία του βρίσκεται στο ότι έδινε τη δυνατότητα στον αναβάτη να κινείται με την υποβοήθηση του κινητήρα, να ποδηλατεί χωρίς αυτόν ή να απενεργοποιεί τα πετάλια και να κινείται μηχανοκίνητα. Η εφεύρεση αυτή θεωρήθηκε τόσο νεωτεριστική που η Κρατική Υπηρεσία Ευρεσιτεχνίας απένειμε στη Suzuki οικονομική επιδότηση, προκειμένου να συνεχίσει την έρευνά της στα μηχανοκίνητα μέσα. Έτσι γεννήθηκε η Suzuki Motor Corporation.

Suzulight
Το πρώτο αυτοκίνητο παραγωγής της ιαπωνικής εταιρείας εμφανίστηκε το 1955 και έμεινε στη γκάμα των μοντέλων της για 14 ολόκληρα χρόνια, μέχρι το 1969. Ήταν και αυτό καρπός της ευεργετικής φορολογικής νομοθεσίας, που ευνοούσε την ανάπτυξη των πολύ μικρών αυτοκινήτων πόλης (kei cars) με ανώτατο όριο κυβισμού τα 360 κ.εκ., χάρις στην οποία γεννήθηκε ολόκληρη σχεδόν η αυτοκινητοβιομηχανία της χώρας του Ανατέλλοντος Ηλίου. Το Suzulight υιοθέτησε εξαρχής τεχνολογίες που τα άλλα αυτοκίνητα της εποχής του απέκτησαν αρκετά χρόνια αργότερα, όπως τη μετάδοση της κίνησης στους εμπρός τροχούς, τις ανεξάρτητες αναρτήσεις σε όλους τους τροχούς και το σύστημα διεύθυνσης με κρεμαγιέρα. Αξίζει όμως να εξετάσουμε πιο αναλυτικά τη σταδιοδρομία αυτού του μοντέλου, σημαντικού όχι μόνο για τη Suzuki, αλλά και για την βιομηχανία της μεγάλης ασιατικής χώρας.

SF
Παρουσιάστηκε τον Απρίλιο του 1955 και η ονομασία του προέρχεται από τα ακρωνύμια των λέξεων Suzuki Four, τα οποία επιλέχθηκαν για να υπερτονίσουν τον αριθμό των τροχών (4) του προϊόντος μιας εταιρείας, που μέχρι τότε παρήγαγε μόνον μοτοσικλέτες. Οι κατασκευαστές του, αφού εξέτασαν εξονυχιστικά τα διάσημα ευρωπαϊκά μοντέλα Citroen 2CV και Renault 4CV, κατέληξαν να «πατήσουν» επάνω στο Lloyd LP400 και με βάση αυτό να εξελίξουν το δικό τους μοντέλο. Ο δικύλινδρος σε σειρά δίχρονος κινητήρας του ήταν τοποθετημένος εγκάρσια στον εμπρός άξονα, ενώ η αρχική του ισχύς ανερχόταν στους 16 ίππους. Το μοντέλο έφτασε στις αίθουσες των πωλήσεων τον Οκτώβριο του 1955, σε τρεις τύπους αμαξωμάτων: SS (sedan, το οποίο παρήχθη σε μόλις 43 μονάδες και κόστιζε 420.000 γιέν), SL (ελαφρύ φορτηγό με κόστος αγοράς 390.000 γιέν) και SP (pick-up, που έφτανε στον αγοραστή με τιμή 370.000 γιεν). Ένας τέταρτος και πιο ευρύχωρος τύπος αμαξώματος προστέθηκε στη γκάμα του Suzulight τον Νοέμβριο του 1955, με την ονομασία SD Delivery Van, o oποίος κατασκευάστηκε σε 30 έως 50 μονάδες. Τον Απρίλιο του 1956, μια μικρή αναβάθμιση στον κινητήρα, ανέβασε την απόδοση του αυτοκινήτου στους 18 ίππους. Τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς οι Ιάπωνες κατασκευαστές ελαστικών, που μέχρι τότε δεν παρήγαγαν λάστιχα μικρότερα των 16 ιντσών, έβαλαν στη γκάμα τους και τη διάσταση των 14 ιντσών. Το Suzulight ήταν ένα από τα πρώτα μοντέλα που εκμεταλλεύτηκαν στην αλλαγή αυτή, με συνέπεια να βελτιωθεί στο μάτι και η εξωτερική εμφάνισή του, που έγινε πιο αρμονική. Τον Ιανουάριο του 1958, με τις πωλήσεις να παραμένουν υποτονικές, η εταιρεία αποφάσισε να κάνει οικονομίες κλίμακας και να συνεχίσει την παραγωγή του Suzulight σε ένα τύπο αμαξώματος. Τότε, το ελαφρύ φορτηγό SL Light Van (που ήταν το μοντέλο που επέζησε των περικοπών) άρχισε να αναφέρεται στα διαφημιστικά φυλλάδια της Suzuki ως SF Light Van. Mε δύο θέσεις συν μία βοηθητική,το δίχρωμο πλέον μοντέλο απέκτησε πολύ πιο χρηστικό χαρακτήρα, έχοντας τη δυνατότητα μεταφοράς ωφέλιμου φορτίου 200 κιλών. Η εμπορική σταδιοδρομία του ολοκληρώθηκε τον Ιούλιο του 1959, όταν η σειρά SF έδωσε τη θέση της στην TL. H συνολική παραγωγή της την περίοδο 1956-1959 έφτασε τις 2.055 μονάδες.

Μήκος: 2.990 χλστ.
Πλάτος: 1.295 χλστ.
Ύψος: 1.400 χλστ.
Μεταξόνιο: 2.000 χλστ.
Μετατρόχιο εμπρός: 1.050 χλστ.
Μετατροχιο πίσω: 1.050 χλστ.

TL

O αντικαταστάτης του Suzulight SF ήταν διαθέσιμος στους υποψήφιους αγοραστές του από τον Οκτώβριο του 1959. Επιδίωξη του σχεδιαστή του Tadaaki Mizuki ήταν η εξοικονόμηση περαιτέρω χώρων και μπορούμε να πούμε ότι σε αυτόν τον τομέα τα κατάφερε πολύ καλά. Με αναδιπλούμενο πίσω κάθισμα και ένα μεγάλο άνοιγμα στο πλάι της πίσω πόρτας, το TL μπορούσε να χωρέσει ένα κυβικό μέτρο ή 300 κιλά ωφέλιμο φορτίο. Το αυτοκίνητο φόρεσε ζάντες των 12 ιντσών, ενώ ελαφρά διαφοροποιημένο ήταν και το χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων των τριών σχέσεων. Επίσης, η απόδοση του κινητήρα των 360 κ.εκ. ανέβηκε στους 21 ίππους. Όπως μπορούμε να δούμε στις διαφημίσεις της εποχής, το εσωτερικό του ήταν ιδιαίτερα λιτό. Υπήρχε μόνο ένας υαλοκαθαριστήρας (και κανένας από την πλευρά του συνοδηγού) και ασφαλώς ο απαραίτητος δείκτης για το απόθεμα του καυσίμου. Παρά τον σπαρτιάτικο χαρακτήρα του το Suzulight TL Van ήταν το ακριβότερο μοντέλο στην κατηγορία του, κόστιζε 398.000 γιέν, όταν το αντίστοιχο Subaru δεν ξεπερνούσε τα 365.000. Στις 26 Νοεμβρίου 1959 ο τυφώνας Vera προκάλεσε εκτεταμένες ζημιές στο εργοστάσιο που το κατασκεύαζε, με αποτέλεσμα μέσα σε χρονικό διάστημα τεσσάρων μηνών να μεταφερθεί σε μια νέα γραμμή συναρμολόγησης, από όπου πλέον μπορούσε και να ξεπεράσει τον αρχικό στόχο των 200 μονάδων παραγωγής κάθε μήνα. Το 1960 πουλήθηκαν 6.075 αυτοκίνητα αυτού του τύπου, σαφώς λιγότερα από τα σχεδόν διπλάσια του Subaru 360 και τα 23.417 του Mazda 360 Coupe. Παρά την υστέρηση αυτή και με βάση τους αριθμούς το Suzulight TL ήταν πέντε φορές πιο επιτυχημένο από τον προκάτοχό του, το SF. Στα τέλη του 1960 η μηνιαία παραγωγή του μοντέλου είχε φτάσει τις 1.000 μονάδες, που έγιναν 1.500 από τον Μάρτιο του 1962.

TL II & III

Το 1961 το TL ανανεώθηκε αλλάζοντας μάσκα και αποκτώντας περισσότερο χρώμιο στους προφυλακτήρες, ενώ επιτέλους υπήρχε και δεύτερος υαλοκαθαριστήρας. Ο κινητήρας του βελτιώθηκε ακόμη λίγο, με την τιμή του φρεσκαρισμένου Suzulight να μειώνεται στα 360.000 γιέν. Το 1962 και στην έκδοση TL III το κόστος αγοράς του μοντέλου κατέβηκε στα 345.000 γιέν. Η μεγαλύτερη διαφορά στο πίσω μέρος, εκτός από την αλλαγή της θέσης των φαναριών, ήταν η υιοθέτηση μιας οριζόντια διαιρούμενης δίφυλλης πίσω πόρτας. Το TL III προσφέρθηκε στην ιαπωνική αγορά ως Suzulight Van 360.

Μήκος: 2.990 χλστ.
Πλάτος: 1.295 χλστ.
Ύψος: 1.380 χλστ.
Μεταξόνιο: 2.050 χλστ.
Bάρος: 490 κιλά

 

FE

Τον Μάρτιο του 1963 η σειρά Suzulight απέκτησε νέο κινητήρα, περισσότερο σύγχρονο, αν και η δομή του παρέμεινε η ίδια (δίχρονος, δικύλινδρος, αερόψυκτος). Το νέο μηχανικό σύνολο βασίστηκε στο ομοειδές του FB, που είχε τοποθετηθεί και στο Suzulight Carry FB στα τέλη του 1961. Η ισχύς και η ροπή δεν άλλαξαν σε σχέση με τον κινητήρα που διαδέχτηκε, όμως πλέον υπήρχε εγκατεστημένο ένα σύστημα αυτόματης λίπανσης της Suzuki, που εξάλειψε την ανάγκη για την προ-μείξη βενζίνης και λαδιού, γεγονός που βελτίωσε την ευκολία, την οικονομία και την αξιοπιστία. Το σύστημα αυτό όμως δεν τοποθετήθηκε στην έκδοση Standard που κόστιζε 345.000 γιέν, αλλά μόνο στην Deluxe που επωλείτο στην τιμή των 380.000 γιέν. Τον Νοέμβριο του 1964 οι θόλοι των πίσω τροχών έγιναν μεγαλύτεροι, ενώ στα τέλη του επόμενου χρόνου οι προβολείς ενσωματώθηκαν στις γρίλιες, αλλάζοντας θέση. Ένα ακόμη μικρό facelift έλαβε χώρα τον Μάρτιο του 1968, λίγους μήνες πριν την οριστική συνταξιοδότηση του ιστορικού πλέον μοντέλου.

Suzulight Fronte

Τον Μάρτιο του 1962 παρουσιάστηκε το βασισμένο στο TL καθαρά επιβατικό μοντέλο Fronte TLA. Η ονομασία του συμβόλιζε την τεχνική επιλογή του όλα μπροστά (FF). Το Fronte είχε διαφορετική μάσκα από το εργατικό αδελφάκι του, όντας τροποποιημένο στο πίσω μέρος του σε σύγκριση με εκείνο, με χαρακτηριστικούς λαστιχένιους μεντεσέδες στην κορυφή του καπό (και αργότερα στο κάτω μέρος του). Το Fronte TLA αντικαταστάθηκε το 1967 από το Fronte LC10, το οποίο κυκλοφόρησε δίχως τη διακριτική ονομασία Suzulight: Είχε πια φτάσει ο καιρός τα αυτοκίνητα του εργοστασίου να λέγονται Suzuki, ακόμη κι αν αυτά ανήκαν ακόμη στην κατηγορία ελαφρών οχημάτων, όπως είχε συμβεί εδώ και πολλά χρόνια με τις μοτοσικλέτες. Ωστόσο, αυτή η πρωτιά ανήκει στο Fronte 800, που παρουσιάστηκε τον Αύγουστο του 1965.

Επίλογος

Τον Ιανουάριο του 1969 το πρώτο τετράτροχο μοντέλο στην ιστορία της Suzuki αντικαταστάθηκε από το Fronte Van (LS10). Η ιαπωνική εταιρεία δεν κατασκεύασε άλλο αυτοκίνητο με τη μετάδοση της κίνησης στους εμπρός τροχούς για τα επόμενα δέκα χρόνια, ως τον Μάιο του 1979, που παρουσιάστηκαν τα SS30/SS40 Alto και Fronte.

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

SUZULIGHT VAN (1957)
Αμάξωμα: 2+1 estate/station wagon
Kινητήρας: δίχρονος δικύλινδρος σε σειρά
Κυβισμός: 360 κ.εκ.
Διάμετρος x διαδρομή: 59 mm x 66 mm
Σχέση συμπίεσης: 6.7:1
Ισχύς: 18 ίπποι στις 4.200 σ.α.λ.
Μετάδοση κίνησης: στους εμπρός τροχούς
Κιβώτιο ταχυτήτων: χειροκίνητο 3 σχέσεων
Μήκος: 2.997 χλστ.
Πλάτος: 1.280 χλστ.
Ύψος: 1.400 χλστ.
Μεταξόνιο: 1.999 χλστ.
Μετατρόχιο εμπρός: 1.049 χλστ.
Μετατρόχιο πίσω: 1.049 χλστ.
Βάρος: 485 κιλά

carhistory

Κείμενο: Σπύρος Χατήρας. Φωτογραφίες: Suzuki