Carhistory.gr Logo
  » product » ΑWD » Trippel SG 6
Trippel SG 6
ΑWD

Ο πρόγονος του αμφίβιου αυτοκινήτου

Το 1935 ο πρωτοπόρος του αμφίβιου αυτοκινήτου Hanns Trippel ξεκίνησε την κατασκευή του πρωτοτύπου ενός τετρακίνητου οχήματος παντός εδάφους, το οποίο να μπορεί να διανύει και αξιόλογες αποστάσεις στο νερό, αφήνοντας κατά μέρος την ξηρά. Ο Γερμανός εφευρέτης και μηχανικός δούλεψε την ιδέα του στο Αμβούργο, στις εγκαταστάσεις της Heereswaffenamt με την οποία συνεργαζόταν, ολοκληρώνοντας το πρωτότυπό του ένα χρόνο αργότερα. Ο Trippel δεν έδωσε προτεραιότητα στη διαμόρφωση της εξωτερικής εμφάνισης του οχήματός του, προσπαθώντας να το κάνει να μοιάσει όσο το δυνατόν περισσότερο με επιβατικό αυτοκίνητο (αν και δε μπορείς να πεις πως το τελικό αποτέλεσμα ήταν άσχημο, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες της αποστολής του). Ο κατασκευαστής του έδωσε περισσότερη έμφαση στο τμήμα του αυτοκινήτου που βρίσκεται μέσα στο νερό, η διαμόρφωση του οποίου είχε μεγάλη σημασία για την πλωιμότητά του. Στο κομμάτι αυτό εργάστηκε πολύ και το βελτίωσε κατά το δοκούν, δίνοντάς του το σχήμα μπανιέρας με ψηλό σχετικά κατώφλι. Έτσι προέκυψε το SG 6. Στο τέλος Σεπτεμβρίου του 1938 ολοκληρώθηκε με επιτυχία η διαφημιστική περιοδεία του, που περιλάμβανε τη διαδρομή από το Αμβούργο στη Νάπολη και από εκεί το επιτυχημένο πέρασμα μέσω θαλάσσης στο τουριστικό νησί του Κάπρι, που απείχε 28 χιλιόμετρα από την ξηρά.

Στην υπηρεσία του στρατού
Ένα όχημα παντός εδάφους που μπορεί να πλέει στο νερό, ήταν αρκετό για να τραβήξει το ενδιαφέρον του γερμανικού στρατού. Άλλωστε, η κατασκευή ενός τέτοιου μοντέλου μπορεί να είναι οικονομική και να αποφέρει κέρδη στον εμπνευστή του, μόνο αν μέσω μιας στρατιωτικής παραγγελίας παραχθεί σε μεγαλύτερες ποσότητες. Το αμφίβιο τετρακίνητο συγκέντρωσε την προσοχή της Βέρμαχτ, με αποτέλεσμα η πρώτη σειρά του SG 6 να αριθμήσει 20 μονάδες παραγωγής από το 1937 ως το 1940. Κατόπιν, κατασκευάστηκε και μια έκδοση μεταφοράς προσωπικού, στην οποία μπορούσαν να επιβιβαστούν έως 16 στρατιώτες. Η πολιτική έκδοση του Trippel ήταν έτοιμη το 1940, όμως η έναρξη του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου ανέτρεψε τα σχέδια, με συνέπεια ελάχιστες μονάδες της να ολοκληρωθούν. Η συνέχεια της ιστορίας είναι αρκετά παράξενη, αντάξια του αμφιλεγόμενου Hanns Trippel, που εκτός από πολυπράγμων μηχανικός-σχεδιαστής-εφευρέτης ήταν και σημαντικό μέλος του Ναζιστικού Κόμματος, ανήκοντας τα πρώιμα χρόνια του στα Τάγματα Εφόδου (SA). Όταν η Αλσατία πέρασε στην κυριαρχία της Γερμανίας, ο Hanns βρέθηκε με τον έλεγχο του εργοστασίου τηςBugatti στο Molsheim.

Από το Molsheim στη φυλακή

Οι βιομηχανικές της εγκαταστάσεις έγιναν ο τόπος παραγωγής όλων των αμφίβιων κατασκευών του Τrippel, που μετά το τέλος του πολέμου είχε κατά νου να βγάλει στην αγορά ένα πολυτελές αμφίβιο μοντέλο, επενδύοντας περαιτέρω στη φήμη και στην τεχνογνωσία της Bugatti. Λογάριαζε όμως χωρίς τον ξενοδόχο, αφού από τα τέλη του 1943 βρέθηκε σε δυσμένεια από το καθεστώς, με τον Χίμλερ να συστήνει την απομάκρυνσή του από το Molsheim λίγους μήνες αργότερα. Το δημιούργημά του, το SG 6, κατασκευάστηκε σε 800-1.000 μονάδες (ο ακριβής αριθμός δεν είναι ξεκάθαρος) από το 1939 μέχρι το 1943. Για τη συνέχεια των δραστηριοτήτων του, ο γερμανικός στρατός προτίμησε το αντίστοιχων ιδιοτήτων VW Type 166 του Ferdinand Porsche, που σύντομα αποδείχθηκε φθηνότερο και πιο αξιόπιστο. Όσο για τον Trippel, μετά τον πόλεμο έτυχε μεταχείρισης ανάλογης με εκείνης του Καθηγητή και πατέρα του σκαθαριού: Τρία χρόνια φυλάκιση από το Γαλλικό κράτος για κερδοσκοπία σε καιρό πολέμου. Θα μπορούσε να είναι και χειρότερα, αφού εκτός των άλλων το προσωπικό του Hanns αποτελείτο στην κύρια δομή του από κρατούμενους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των Ναζί.

Μετά τον πόλεμο...

Το 1949 ο Hanns Trippel αφέθηκε ελεύθερος να συνεχίσει τη ζωή του, ξαναγυρίζοντας στις σχεδιαστικές και κατασκευαστικές ανησυχίες του. Είχε αρκετές καλές στιγμές κι αξίζει να αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές, όπως στις μυθικές σήμερα πόρτες που άνοιγαν σαν τα φτερά του γλάρου στις Mercedes-Benz 300 SL του 1955 (ο σχεδιασμός τους ήταν δικός του), στο νορβηγικό μικρό μοντέλο πόλης Troll (1956-1958) και στο Amphicar 770 του 1961, με το οποίο εξέφραζε πια την τελική πρότασή του για το πως πρέπει να είναι ένα αμφίβιο αυτοκίνητο.Σε εκείνο το εγχείρημά του είχε τη στήριξη του Quandt Group, της οικογένειας δηλαδή που ήλεγχε τη BMW, αλλά και την πεποίθηση ότι θα κατασκεύαζε 10.000 αμφίβια το χρόνο, τα οποία θα κατέληγαν στην αμερικανική αγορά. Οι προβλέψεις του έπεσαν έξω γι ακόμη μια φορά, αφού ως το τέλος του 1965 είχαν παραχθεί μόνο 4.000 Amphicars. Ωστόσο, το όχημά του πέρασε στην ιστορία. Πέθανε σε βαθιά γεράματα, το 2001, σε ηλικία 93 ετών.

TRIPPEL SG 6 (1941)

Κινητήρας: 4χρονος 6κύλινδρος
Μετάδοση κίνησης: σε όλους τους τροχούς
Μήκος: 4.770 χλστ.
Πλάτος: 1.800 χλστ.
Μεταξόνιο: 2.500 χλστ.
Απόσταση από το έδαφος: 260 χλστ.
Ωφέλιμο φορτίο: 500 κιλά
Βάρος: 1.660 κιλά
Ανώτατη ταχύτητα στην ξηρά: 95 χλμ./ώρα
Ανώτατη ταχύτητα στη θάλασσα: 14,5 χλμ./ώρα

carhistory

Kείμενο: Σπύρος Χατήρας