Carhistory.gr Logo
  » product » 1915-1950 » VW Beetle
VW Beetle
1915-1950

Δε θα ήταν υπερβολή να απονείμουμε στο «σκαραβαίο» της Volkswagen τον τίτλο του πιο χαρακτηριστικού αυτοκινήτου του αιώνα μας.

Πρόκειται για ένα άμεσα αναγνωρίσιμο όχημα το οποίο, αν και σχεδιάστηκε στις αρχές της δεκαετίας του "30 παρήχθη σε περισσότερες από 22.000.000 μονάδες. Ξεκίνησε σαν πολιτικό όπλο ενός ολοκληρωτικού καθεστώτος (το οποίο, ανάμεσα σε άλλα, προέβαλλε σαν μέρος του προγράμματός του και το όραμα του προσιτού λαϊκού αυτοκινήτου) και συνέχισε σαν στυλοβάτης της οικονομίας μιας χώρας κατεστραμμένης από τον πόλεμο. Στη διάρκεια της δεκαετίας του "60 στις ΗΠΑ, την πατρίδα της αφθονίας και των τετράτροχων Λεβιάθαν, κατέληξε να γίνει το σύμβολο της απλότητας, της οικονομίας και του αντικομφορμισμού λίγο πριν από τη μερική παύση της παραγωγής του. Σήμερα, το θρυλικό «σκαθάρι» κατατάσσεται στα σημαντικότερα αυτοκίνητα του αιώνα μας, έστω κι αν αυτό οφείλεται περισσότερο σε ιστορικούς λόγους παρά στις... τεχνολογικές του αρετές.

To αυτοκίνητο του λαού

Ο «σκαραβαίος» θα κατασκευαζόταν σε ένα εργοστάσιο το οποίο θεμελίωσε ο ίδιος ο Adolf Hitler το 1938, υπό τις ζητωκραυγές του πλήθους. Η ιδέα ήταν εξαιρετικά απλή και ελκυστική για την εποχή: Το εργοστάσιο θα κατασκεύαζε το αυτοκίνητο του λαού, ένα φτηνό και αξιόπιστο τετραθέσιο όχημα, το οποίο θα ήταν προσιτό στο μέσο εργαζόμενο Γερμανό, ακόμα και χωρίς χρήματα. Σύμφωνα με την προπαγάνδα της γερμανικής κυβέρνησης, αρκούσε η συγκέντρωση μερικών δεκάδων ή εκατοντάδων κουπονιών (κάτι σαν τα σημερινά... ένσημα του ΙΚΑ), με τα οποία ο δικαιούχος θα μπορούσε να αποκτήσει το ιδιωτικό του μέσο μετακίνησης.

Απλό και ιδιαίτερο

Σε γενικές γραμμές, η κατασκευή του ήταν πολύ απλή, αλλά συνήθως ένα απλό δημιούργημα είναι αποτέλεσμα... πολύπλοκης σκέψης. Για τα δεδομένα της δεκαετίας του "30, η ανεξάρτητη σε όλους τους τροχούς ανάρτηση του KdF Wagen ήταν προηγμένη και ακριβή στην εξέλιξή της. Μπροστά υπήρχαν ημιαιωρούμενοι βραχίονες με εγκάρσιες ράβδους στρέψης, ενώ πίσω υστερούντες βραχίονες, επίσης σε συνδυασμό με εγκάρσιες ράβδους στρέψης. Η οδική συμπεριφορά του αυτοκινήτου δεν ενέπνεε για γρήγορη οδήγηση. Ήταν άνετο, αλλά το χωρίς αίσθηση τιμόνι του, η ανεπαρκής ισχύς και το πισώβαρο της όλης κατασκευής το καθιστούσαν μάλλον απρόβλεπτο. Η παραγωγή του διεκόπη απότομα με το ξέσπασμα του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου και το εργοστάσιο της Volkswagen συνέχισε την παραγωγή κατασκευάζοντας διάφορα στρατιωτικά οχήματα, βασισμένα πάνω στον «σκαραβαίο». Η παραγωγή του αυτοκινήτου ξεκίνησε ξανά τρεις εβδομάδες μετά την συνθηκολόγηση της Γερμανίας, τον Μάϊο του 1945, και το αυτοκίνητο άρχισε σταδιακά να παίρνει τη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα.

Διακριτικός εκσυγχρονισμός

Με την έλευση της δεκαετίας του ’50 οι προφυλακτήρες απέβαλαν το χρώμα του αμαξώματος και έγιναν νικελένιοι, ενώ αντίστοιχες διακοσμητικές γραμμές πήραν τη θέση τους σε διάφορα σημεία του αμαξώματος (στο πλάι, στα τάσια των τροχών κλπ). Επίσης, το 1953, το πίσω διαιρούμενο κρύσταλλο αντικαταστάθηκε από ενιαίο και το 1955 τα μηχανικά αναδιπλούμενα φλας (σεμαφόροι) που υπήρχαν στις μεσαίες κολώνες αντικαταστάθηκαν από ηλεκτρικά, στα μπροστινά φτερά. Σε γενικές γραμμές, πάντως, οι αλλαγές που γίνονταν από το εργοστάσιο κάθε χρόνο ήταν συνήθως αμελητέες και ένας λόγος γι αυτό ήταν πως οι Γερμανοί δεν ήθελαν να αλλοιώσουν το παλιομοδίτικο παρουσιαστικό του «σκαραβαίου» τους. Ωστόσο, πάντα υπήρχε σε εξέλιξη ένας διακριτικός εκσυγχρονισμός, ο οποίος έγινε πιο εμφανής στη δεκαετία του "60, όταν το «σκαθάρι» απέκτησε δείκτη βενζίνης και σταδιακά ισχυρότερους κινητήρες 1300 και 1500 κ.εκ. (50 και 53 ίππων αντίστοιχα)...

Μάχη με το χρόνο

Οι αυστηρότερες προδιαγραφές ασφαλείας της δεκαετίας του '70 επέφεραν κι άλλες αλλαγές, όπως μεγαλύτερους προφυλακτήρες κι έναν ακόμα μεγαλύτερο κινητήρα, 1600 κ.εκ., ισχύος 60 ίππων. Η τελευταία έκδοση του «σκαραβαίου» είχε μεγαλύτερο, καμπύλο παρμπρίζ, καθώς επίσης δισκόφρενα και ανάρτηση με γόνατα ΜακΦέρσον μπροστά, κάτι που εκτός των άλλων πλεονεκτημάτων προσέφερε και μεγαλύτερο όγκο στο χώρο αποσκευών, αλλά και στη δεξαμενή καυσίμου. Ωστόσο, η ηλικία του σε σχέση με τους ανταγωνιστές του δεν κρυβόταν πια κάτω από κανέναν φιλοσοφικό μανδύα απλότητας, αντικομφορμισμού κ.ο.κ.

Η έλευση του Golf

Στις 2 Μαρτίου 1974, το πρώτο προσθιοκίνητο Volkswagen Golf κύλησε από τη γραμμή παραγωγής του Wolfsburg και η παραγωγή του κλιμακώθηκε τόσο γρήγορα, που το «σκαθάρι» εκτοπίστηκε και σταμάτησε να παράγεται μόλις τέσσερις μήνες αργότερα. Οι σχολαστικοί Γερμανοί κατέγραψαν, μάλιστα, εκτός από την ημερομηνία, ακόμα και την ώρα: Την 1η Ιουλίου 1974, στις 11:19 το πρωί, ο τελευταίος «σκαραβαίος» που φτιάχτηκε στο Wolfsburg κύλησε από τη γραμμή παραγωγής. Το αυτοκίνητο συνέχισε να παράγεται στη Γερμανία από το εργοστάσιο του Έμντεν μέχρι και τον Ιανουάριο του 1978, αλλά η αρχή του τέλους είχε σημάνει εκείνο το πρωί του Ιουλίου.

Παράταση...

Ο «σκαραβαίος» συνέχισε την παραγωγή του στη Βραζιλία και στο Μεξικό (όπου παραγόταν μέχρι τα τέλη του 2002, με ρυθμό 100.000 αυτοκινήτων το χρόνο). Αν και εξακολουθούσε  να είναι απηρχαιωμένος, ακόμα και στις τριτοκοσμικές χώρες, εν τούτοις δεν έπαυε να προσφέρει μια ελκυστική εναλλακτική λύση εξαιτίας της χαμηλής τιμής του. Θα μπορούσαμε να πούμε πως ύστερα από 60 χρόνια και 22.000.000 αυτοκίνητα, η ιδέα του Ferdinand Porsche κατέληξε και πάλι στις ρίζες της: Ο «σκαραβαίος» να παραμένει το βασικό μέσο μεταφοράς για τον απλό λαό...

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

VOLKSWAGEN BEETLE 1300 (1967)
Kινητήρας: 4κύλινδρος επίπεδος
Κυβισμός: 1.285 κ.εκ.
Διάμετρος x διαδρομή: 77 mm x 69 mm
Σχέση συμπίεσης: 7.3:1
Καρμπιρατέρ: 1 Solex 30 PICT
Ισχύς: 50 ίπποι στις 4.600 σ.α.λ.
Ροπή: 9,5 χλγμ. στις 2.600 σ.α.λ.
Μετάδοση κίνησης: στους πίσω τροχούς
Κιβώτιο ταχυτήτων: χειροκίνητο 4 σχέσεων
Ανώτατη ταχύτητα: 120 χλμ/ώρα
0-100 χλμ./ώρα: 26 δλ.
Μέση κατανάλωση: 8,5 λτ./100 χλμ.
Μήκος: 4.070 χλστ.
Πλάτος: 1.540 χλστ.
Ύψος: 1.500 χλστ.
Μεταξόνιο: 2.400 χλστ.
Μετατρόχιο εμπρός: 1.305 χλστ.
Μετατρόχιο πίσω: 1.360 χλστ.
Βάρος: 800 κιλά

carhistory

Kείμενο & φωτογραφίες: Kωνσταντίνος Ε. Δημητρέλης. Eυχαριστούμε θερμά τον κ. Τάσο Αρωνίτη για την ευγενική παραχώρηση του αυτοκινήτου