Carhistory.gr Logo
  » portraits » Vicenzo Lancia
Vicenzo Lancia
portraits

Η δράση και το έργο του ιδρυτή της Lancia τον κατατάσουν ανάμεσα στις πιο σημαντικές προσωπικότητες στην ιστορία της Αυτοκίνησης

Γιός βιομηχάνου παραγωγής σαπουνιών με μεγάλη οικονομική επιφάνεια, ο Vicenzo Lancia ασχολήθηκε με το αυτοκίνητο από πολύ νεαρή ηλικία, όταν και εκείνο ήταν ακόμη μια νέα και πρωτόφαντη εφεύρεση. Αν και είχε σπουδάσει λογιστικά στην τεχνική σχολή του Τορίνο, στο τέλος του 19oυ αιώνα δούλευε κοντά στον Giovanni Ceirano, όταν εκείνος πούλησε την τεχνογνωσία και τα σχέδια του πρώτου αυτοκινήτου του στον όμιλο επενδυτών που ίδρυσε τη Fiat. Έτσι, ο Vicenzo βρέθηκε από την αρχή κοντά τους κι εκτός από την ενεργή συμμετοχή στην «γέννηση» του πρώτου Fiat, βρέθηκε στη θέση του οδηγού-δοκιμαστή των αυτοκινήτων της εταιρείας. Η εμπλοκή του στους πρώτους αγώνες της «εποχής των εξερευνήσεων» ήταν αναπόφευκτη, καθώς ήταν κι εξαιρετικός οδηγός.

Oι πρώτες επιτυχίες
Σημείωσε την πρώτη του νίκη στον πρώτο του μόλις αγώνα τον Ιούλιο του 1900, στη διαδρομή «Πάντουα-Βισέντσα-Τρεβίζο-Πάντουα» των 220 χιλιομέτρων με ένα Fiat 6 ίππων, ενώ την επομένη ημέρα κατέρριψε το ρεκόρ των 10 χιλιομέτρων με μέση ωριαία ταχύτητα 47,2 χλμ/ώρα. Το 1902 τερμάτισε δεύτερος σε ένα ανάλογο αγώνα από πόλη σε πόλη, στην ίδια περιοχή. Οι αναμετρήσεις του είδους τελείωσαν οριστικά λόγω της επικινδυνότητάς τους το 1903, καθώς στη διαδρομή «Παρίσι-Μαδρίτη» που έμεινε στην ιστορία ως «ο αγώνας ως το θάνατο» έχασαν τη ζωή τους πολλοί οδηγοί και θεατές: εκεί ήταν και ο Vicenzo, στην πρώτη του εκτός Ιταλίας εμφάνιση, αυτόπτης μάρτυρας των όσων τραγικών διαδραματίστηκαν. Κύριος αντίπαλός του εκείνα τα χρόνια στους αγώνες ήταν ο Felice Νazzarο, συμμέτοχος κι εκείνος στην πρώτη αγωνιστική ομάδα της Fiat αρχικά.

Η αναγνώριση

Άνθρωπος γεροδεμένος και γεμάτος ζωτικότητα ο Vicenzo Lancia λάτρευε τις αναβάσεις, είδος στο οποίο κέρδισε και τις περισσότερες νίκες του, αρχής γενομένης από τις διαδρομές Σάσσα-Σουπέργκα και Σούζα-Μοντσενίζιο το 1902. Στη δεύτερη νίκησε ξανά το 1904, χρονιά όπου επίσης πρώτευσε στο σιρκουί της Μπρέσια, στο «Κύπελλο Κονσούμα» και στην ανάβαση του Μονζενί. Το επόμενο έτος εμφανίστηκε στο σιρκουί των Αρδενών, περιοχή από την οποία «ξεπήδησε» τις επόμενες δεκαετίες η περίφημη αυτοκινητοδρομία του Σπα. Το 1905 διακρίθηκε ιδιαίτερα στο «Κύπελλο Γκόρντον Μπένετ» και το «Κύπελλο Βάντερμπιλτ», όπου η ατυχία και μόνο –που την επέτεινε ο συχνά παράφορος τρόπος οδήγησής του- του στέρησε δύο σίγουρες νίκες. Το 1906 –πάντα με Fiat- κέρδισε το «Κόπα ντ’ Όρο», που ήταν ένας αγώνας μεγάλης απόστασης με συνολικό μήκος 2.485 μίλια. Η ίδρυση της Lancia το 1906 τον οδήγησε στην απόφαση να εγκαταλείψει τους αγώνες, συμμετέχοντας μόνο σποραδικά σε αυτούς ως το 1911. Mία από τις τελευταίες του επιτυχίες σε αυτούς καταγράφηκε το 1908, όταν οδηγώντας και πάλι ένα Fiat τερμάτισε δεύτερος στο θρυλικό σήμερα «Τάργκα Φλόριο». Το ορμητικό στιλ, το θάρρος, η τόλμη κι η ευκολία με την οποία εξουσίαζε τις τετράτροχες κατασκευές της εποχής του, τον έκαναν διάσημο και δημοφιλή παντού. Όταν βρέθηκε στην Αμερική για να αγωνιστεί στο «Κύπελλο Βάντερμπιλτ» προκάλεσε με την απόδοσή του τέτοιο παραλήρημα στους θεατές, που του έδωσαν το προσωνύμιο «ο κόκκινος διάβολος» (πιθανά επειδή τα αγωνιστικά αυτοκίνητα της Fiat τότε ήταν πάντοτε κόκκινα). Αρκετοί μελετητές του αυτοκινήτου σήμερα εκτιμούν πως ο Lancia, μαζί με τον αδελφικό του φίλο Felice Nazzaro, είναι οι πρώτοι συνειδητοποιημένοι οδηγοί αγώνων της μηχανολογικής ιστορίας.

The story goes on…

Ο Vicenzo Lancia ίδρυσε τη δική του εταιρεία κατασκευής αυτοκινήτων στις 29 Νοεμβρίου 1906, σε συνεργασία με τον συνάδελφό του από το 1902 στη Fiat Claudio Fogolin, με αρχικό κεφάλαιο 100.000 λιρέτες. Τον Φεβρουάριο του 1907 μια φωτιά στο εργοστάσιο κατέστρεψε τα πρώτα του σασί, όμως εκείνος δεν το έβαλε κάτω κι επτά μήνες αργότερα η Αlpha, με τετρακύλινδρο σε σειρά κινητήρα και ανώτατη ταχύτητα 90 χλμ/ώρα, έγινε η πρώτη Lancia της αυτοκινητιστικής ιστορίας. Το ιδιαίτερα αναγνωρίσιμο χαρακτηριστικό των αυτοκινήτων του, πέρα από την κομψότητα και τις πολύ καλές για την εποχή επιδόσεις τους, ήταν η τακτική του Βισέντσο να χρησιμοποιεί το ελληνικό αλφάβητο στην επίσημη ονομασία τους. Αυτή η τακτική συνεχίστηκε απαρέγκλιτα και χωρίς καμία εξαίρεση ως το 1931, χρονιά εμφάνισης της μπερλίνας «Αrtena». Aπό εκεί και έπειτα επικράτησαν οι λατινογενείς ονομασίες, ως τις αρχές της δεκαετίας του ’70, που επέστρεψε στην εταιρεία το όνομα «Βeta».

To πρόωρο τέλος

Ο ρόλος του Lancia στην σύλληψη, την κατασκευή και την εξέλιξη των αυτοκινήτων του, καθώς και στη χάραξη της πολιτικής της εταιρείας, υπήρξε καταλυτικός, ιδιαίτερα τις δύσκολες εκείνες εποχές. O ιδρυτής της Lancia, ως αυθεντικός οδηγός, δοκίμαζε κάθε μοντέλο παραγωγής στους δρόμους γύρω από το εργοστάσιο κι είχε μια ξεχωριστή γνώμη για το καθένα. Γεύτηκε την επιτυχία των επαναστατικών για την εποχή τους «Kappa» και «Lambda», αλλά και των πανέμορφων και συνάμα επιβλητικών «Αstura». Ακόμη, έζησε από μέσα την διαδικασία εξέλιξης της σειράς «Αprilia», την οποία ωστόσο για λίγους μήνες δεν πρόλαβε να δεί στην αλυσίδα παραγωγής: πέθανε ξαφνικά στις 15 Φεβρουαρίου 1937, από καρδιακή προσβολή, σε ηλικία μόλις 56 χρόνων.

Imagination

Οι διάδοχοί του Vicenzo Lancia συνέχισαν να δουλεύουν με βάση τη δική του φιλοσοφία, προσφέροντάς μας τις επόμενες δεκαετίες αυτοκίνητα με ταμπεραμέντο, χαρακτήρα και προσωπικότητα, όπως ήταν άλλοτε τα δικά του: Aurelia, Appia, Flaminia, Flavia, Fulvia,Stratos, Delta

carhistory

Photos: Lancia