Carhistory.gr Logo
  » racing » GRAND PRIX » Williams FW14
Williams FW14
GRAND PRIX
Αφιέρωμα σε ένα από τα πιο επιτυχημένα μονοθέσια στην ιστορία...

Οι Patrick Head και Adrian Newey κατάφεραν να εκμεταλλευτούν πολλά πράγματα, σχεδιάζοντας την «FW-14» με τον κινητήρα V10 της Renault. Αρχικά τοποθέτησαν εγκάρσια ένα κιβώτιο ταχυτήτων έξι σχέσεων, το οποίο ήταν ηλεκτροϋδραυλικά χειριζόμενο με ένα μοχλό πίσω από το τιμόνι. Κάθε αλλαγή σχέσης γινόταν μέσα σε ένα δέκατο του δευτερολέπτου, χωρίς καν να χρειάζεται μείωση του γκαζιού, όταν στη Ferrari ήθελαν το διπλό χρόνο για την ίδια δουλειά. Τα ηλεκτρονικά συστήματα, ο συμπλέκτης και ο κινητήρας ζύγιζαν μόλις 136 κιλά, ενώ η γωνία των κυλίνδρων (67°) επέτρεπε την τοποθέτηση του κινητήρα σε στενό χώρο, με αποτέλεσμα την καλύτερη κυκλοφορία του αέρα στην πίσω αεροτομή. 

 

Τα πλεονεκτήματα των V10 σε σχέση με τους 12κύλινδρους κινητήρες της
Scuderia ήταν πολλά. Μικρότερο μήκος και άρα μικρότερο μεταξόνιο, λιγότερο βάρος που βοηθά στις επιταχύνσεις και το φρενάρισμα, ηπιότερες εσωτερικές τριβές κι επομένως περισσότερη οικονομία στη βενζίνη. Υπήρχε όμως ωφέλεια και έναντι των V8. Μικρότερη μετωπική επιφάνεια, μεγαλύτερη ισχύς, καλύτερη θερμοδυναμική απόδοση. Η εμπρός αεροτομή της «FW-14», τα μικρών διαστάσεων ψυγεία και η υποπίεση που αναπτυσσόταν στους αγωγούς του αέρα ψύξης είχαν σαν αποτέλεσμα τη μικρή φθορά των ελαστικών και την εντελώς ουδέτερη οδική συμπεριφορά. Tο ζύγισμα του αυτοκινήτου ήταν τέτοιο που το έβαζε με τον καλύτερο τρόπο σε κάθε είδους στροφή, αντισταθμίζοντας τις φυγόκεντρες δυνάμεις. Τα ελατήρια και τα αμορτισέρ της τέλειας αυτής βολίδας κατασκευάζονταν στα εργαστήρια της Williams.



Το
1991 ο μαγικός Senna και η ΜcLaren-Honda V12 κατάφεραν να νικήσουν στη μάχη για τον τίτλο, αφού τα αυτοκίνητα των Μansell, Patrese άρχισαν να κερδίζουν μετά την κούρσα στο Μexico. O χαμένος τροχός στο Εstoril στέρησε από τον Μansell τις τελευταίες του ελπίδες για το τρόπαιο, σε εκείνη όμως την πίστα γιόρτασε τον επόμενο χρόνο την ένατη νίκη του σε μια περίοδο. Η «FW-14Β» ήταν αδύνατον να αντιμετωπισθεί το 1992 και το πολυπόθητο πρωτάθλημα κατέληξε επιτέλους στον Νigel. Οι ενεργητικές αναρτήσεις του μονοθεσίου είχαν παίξει πλέον το ρόλο τους, το software της British Aerospace, που είχε παραχωρηθεί χωρίς χρήματα στην Williams, είχε χρίσει τελικό νικητή τον Μansell και θα μπορούσε να είχε κάνει το ίδιο με οποιονδήποτε κρατούσε το τιμόνι, χωρίς αυτό να μειώνει την αξία του Βρετανού. 

1991: Έφτασες στην πηγή, νερό όμως δεν ήπιες...

Αλλαγή στη βαθμολογία το 1991, η πρώτη ύστερα από τριάντα χρόνια, καθώς στο νικητή αποδίδεται ένας επιπλέον βαθμός. Η Benetton «Β191» του Barnard προκαλεί αίσθηση με το «ανασηκωμένο» ρύγχος της, ιδέα που εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στις Τyrrell. Δεύτερος οδηγός της ομάδας, από το Ιταλικό GP, αναλαμβάνει ο Schumacher και με τις Lotus κάνει την εμφάνισή του ο Hakkinen. Ο EddieJordan προμηθεύεται τους Cosworth και ξεκινά τη σταδιοδρομία του ως ιδιοκτήτης ομάδας. Στον ανταγωνισμό των κινητήρων επανέρχεται η Porsche που δίνει τους νέους V12 στην Αrrows. Μέσα σε αυτές τις αλλαγές, οι Head και Νewey ετοιμάζουν για τον Williams την «FW14». Για τον Frank, που ποτέ δεν εγκατέλειψε την εξέλιξη των ενεργητικών αναρτήσεων, η χρήση των ηλεκτρονικών συστημάτων είναι πλέον «εκ των ουκ άνευ». Ποια απάντηση θα δώσει άραγε ο Senna στις πίστες;

Ο Βραζιλιάνος κερδίζει στο Phoenix, όπου ο Μansell προδίδεται από το ηλεκτρονικό σύστημα ελέγχου του κιβωτίου ταχυτήτων του. Βλάβη της μετάδοσης σταματάει τον Mansell και στο Ιnterlagos, όταν, μόνον εκείνος μπορεί να γίνει απειλητικός για τον Αyrton. Ο πρωταθλητής θριαμβεύει για πρώτη φορά στον αγώνα της πατρίδας του. Από την προθέρμανση εκτός μάχης, ο Prost στην Imola αυξάνει την απογοήτευση των ανθρώπων της Scuderia που βλέπουν και τον Αlesi να εγκαταλείπει. Οι ΜcLaren επικρατούν και πάλι. Τέταρτη συνεχόμενη νίκη περιμένει τον Βραζιλιάνο στο Μοnaco, ενώ στην Porsche ανήμποροι παρακολουθούν την «ανυπόληπτη» πορεία του κινητήρα τους στις πίστες. Στο Καναδικό GP, οι Williams παρατάσσονται στην πρώτη σειρά. Ο Μansell προηγείται και φαίνεται ότι θα κερδίσει, όμως χίλια μέτρα πριν το τέλος, ο κινητήρας τού στερεί τη νίκη. Τον ακολουθεί ο Piquet με την Benetton, που παίρνει την τελευταία νίκη του. Οι θεατές στο «Hermanos Rodriguez» βλέπουν τη μάχη των οδηγών της Williams για την πρώτη θέση. Ο Patrese προηγείται και ό,τι και αν κάνει ο Νigel είναι αδύνατον να του επιβληθεί. Τρίτος τερματίζει ο Senna, που στις δοκιμές έχει μια άσχημη έξοδο χωρίς ευτυχώς να τραυματιστεί. Ο γαλλικός αγώνας γίνεται για πρώτη φορά στο Μagny-Cours και ο Prost προσπαθεί για το καλύτερο με την «643». Βρίσκεται για αρκετή ώρα μπροστά από τον Μansell, όμως στο τέλος παραχωρεί την κορυφή στο αυτοκίνητο του Βρετανού. Ο Nigel κερδίζει και το σιρκουί του Silverstone μπροστά στους συμπατριώτες του, έχοντας κάνει και τον καλύτερο χρόνο στα χρονομετρημένα δοκιμαστικά. Οι Ferrari αντιστέκονται και πάλι, ενώ οι ΜcLaren αντιμετωπίζουν προβλήματα με το σασί.

Τα νέα αεροδυναμικά βοηθήματα δεν φέρνουν την άνοιξη για τον RonDennis στο Hockenheim. Οι Williams επικρατούν ξανά και ο Μansell πλησιάζει τον Senna στους οκτώ βαθμούς. H συνέχεια αναμένεται με ενδιαφέρον. Η επιμονή στο χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων εγκαταλείπεται απο τις ΜcLaren και το αυτοκίνητο στην Ουγγαρία ενθουσιάζει τον Senna. Στην αργή πίστα, ο Βραζιλιάνος ξαναγυρίζει στην πρώτη θέση, καθώς οι Williams με απώλειες ελκτικής πρόσφυσης και εξασθενημένα φρένα τερματίζουν πίσω απο τον Senna. Στο Spa, ο Prost αντιστέκεται και με καλό χρόνο στις δοκιμές περιμένει την εκκίνηση πλάι στον άσο της ΜcLaren. Ο τελευταίος έχει την τύχη με το μέρος του, όταν με πρόβλημα στο κιβώτιο βλέπει τους ανταγωνιστές του να αποσύρονται, αφήνοντας σε εκείνον την κορυφή. Ο Μansell έχασε εκεί τις περισσότερες από τις ελπίδες του, φεύγοντας από τη μάχη στον 22ο γύρο. Επιτυχημένη κρίνεται η στρατηγική της ομάδας του Frank στην Μόντσα, όταν ο Patrese καταδιώκει τον Senna την πρώτη ώρα με σκοπό τη φθορά των ελαστικών του Βραζιλιάνου. Το σχέδιο πήγε καλά, ο Αyrton περιορίζεται στη δεύτερη θέση και ο δρόμος ανοίγει για τον Νigel. Η 50η φορά που οι Williams αντικρίζουν πρώτες τη σημαία, με τον Patrese στο Εstoril, δεν γιορτάζεται από την ομάδα. Ο τίτλος έχει χαθεί, μαζί με τον τροχό της «FW14» του Βρετανού, που δεν στερεώνουν καλά οι μηχανικοί στη διάρκεια της αλλαγής των ελαστικών. Το γόητρο του Μansell τονώνεται στο Μοntmelo, όπου ένα προσπέρασμα στον Senna σηκώνει όρθιους τους θεατές και το στιγμιότυπο κάνει το γύρο του κόσμου. Τους δύο άσους αντιπαλεύει, στους πρώτους γύρους χωρίς συναίσθημα κατωτερότητας, ο Schumacher. Ο Νigel δεν επαναλαμβάνει την επιτυχία του στην Suzuka, καθώς έχει έξοδο λόγω κακής απόδοσης των φρένων του. Ο Αyrton είναι για τρίτη φορά πρωταθλητής και θέλοντας να ευχαριστήσει τον Berger για τη βοήθεια του, ανοίγει στον Αυστριακό τoν δρόμο για το ψηλότερο σκαλί του βάθρου δύο λεπτά πριν τη σημαία. Από την Αυστραλία απουσιάζει ο Προστ, που η Ferrari απομακρύνει με αφορμή κάποιες δηλώσεις. Μόλις 16 γύρους διαρκεί ο αγώνας, εξαιτίας της βροχής στην περιοχή. Η πίστα είναι αδιάβατη, αλλά αυτό δεν πτοεί τον Senna που τερματίζει πρώτος και σφραγίζει μια συναρπαστική χρονιά. Οδηγός με δικό του πεδίο δυνατοτήτων, ο Αyrton «έχει τόση εμπιστοσύνη στον εαυτό του, που πιστεύει πως μπορεί να περπατήσει ακόμη και πάνω στο νερό», όπως χαρακτηριστικά λέει ο EddieCheever. Αναμφισβήτητα είναι ο κορυφαίος της εποχής του. Ο αντίπαλός του Αlain Prost δεν βρίσκει στην Ιταλία το όπλο που ήθελε για να τον αντιμετωπίσει. Γιά την ερχόμενη περίοδο, ο Γάλλος αποφασίζει την αποχή απο τα GP, υποσχέθηκε όμως πως θα επιστρέψει για να κερδίσει ένα ακόμη πρωτάθλημα.

1992: Μια θριαμβευτική χρονιά

Τo 1992, στο τιμόνι μιας Brabham στο Silverstone κάνει την παρθενική του εμφάνιση ο Damon Hill, γιος του πρωταθλητή Graham. Σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του δεν αποχωρίζεται τα χρώματα από το κράνος του πατέρα του. Αυτή είναι η τελευταία χρονιά που οι φίλαθλοι βλέπουν τα Brabham. Τρεις δεκαετίες πάθους και ταχύτητας, με πρωταγωνιστές τον ιδρυτή Jack, τον Garney, τον Hulme, τον Reutemann, τον Lauda και τον Piquet, περνούν στην ιστορία. Κανείς δεν φαντάζεται ότι έως τις 17 Μαΐου θα έχουν κριθεί και οι δύο τίτλοι. Εκείνη την ημέρα οι Williams των Μansell, Patrese τερματίζουν «1-2» στο San Marino για τέταρτη φορά σε πέντε αγώνες. Μόνο στην Ισπανία αφήνουν τη δεύτερη θέση στον Schumacher. Στην Ν. Αφρική, το Μεξικό και την Βραζιλία τα γαλάζια μονοθέσια εξαφανίστηκαν μετά την εκκίνηση, για να συναντηθούν με τους υπόλοιπους στην απονομή. Ο Νigel έχει πετύχει το απόλυτο στη βαθμολογία, χάρη στον εξοπλισμό του αυτοκινήτου του. Αρκεί να το οδηγεί γρήγορα για να κερδίσει το πρωτάθλημα. Η αξιοπιστία της Benetton και οι ικανότητες του Schumacher φέρνουν την ομάδα μπροστά από την ΜcLaren στο πρωτάθλημα. Οι «ΜΡ4/7», που οδηγεί ο Senna, έχουν προβλήματα να επιλύσουν. Μένουν οκτώ γύροι για να τελειώσει η αναμέτρηση στο Μοnaco, όταν ο Μansell βλέπει μια αρνητική ένδειξη για την ανάρτηση. Στα pits αλλάζει λάστιχα και ξαναμπαίνει στον αγώνα. Ο Αyrton έχει περάσει πρώτος και ο Βρετανός πρέπει να τον κερδίσει. Γρήγορα βρίσκεται στις εξατμίσεις του και έως να πέσει η σημαία κανείς δεν μπορεί να αποσπάσει το βλέμμα του από την πίστα. Ο Νigel δοκιμάζει τα πάντα, αλλά ο Βραζιλιάνος κλείνει με τέχνη όλους τους διαδρόμους και κρατάει την ΜcLaren στην κορυφή έως τη λήξη. Στο Μontreal, ο Senna αποσύρεται νωρίς με βλάβη. Τώρα, πρέπει να ολοκληρώσει ο Berger και εκείνος δεν χάνει την ευκαιρία για τη δεύτερη νίκη του με τα χρώματα της ομάδας. Οι Williams ξαναγυρίζουν στην πρώτη θέση στην Γαλλία και στο Silverstone, όπου επαναλαμβάνεται το σενάριο με τους Μansell, Patrese. Ο Νigel θριαμβεύει και στο Hockenheim, αλλά ο Ricardo με λάθη δεν μπορεί να στερήσει από τον Αyrton τη δεύτερη θέση. 

Ο Patrese προηγείται στην Ουγγαρία, όμως ένα «τετ-α-κε» καταστρέφει την προσπάθειά του. Ο συνάδελφός του τερματίζει δεύτερος πίσω από τον Senna, κατακτώντας τον τίτλο. Η φωνή του ακούγεται στον ασύρματο αλλοιωμένη, προδίνοντας τη συγκίνησή του. Το πρωτάθλημα οδηγών έχει έρθει ξανά στην Βρετανία, για πρώτη φορά από το 1976 με τον James Hunt. Ιστορική είναι η νίκη του Schumacher στο Βέλγιο, η πρώτη Γερμανού από το 1975 με τον Μass. Τον Μichael βοηθά η απόφαση του Αyrton να αντιμετωπίσει τη βροχή χωρίς να αλλάξει λάστιχα, με συνέπεια οι δέκα βαθμοί να του ξεφύγουν. Τα υδραυλικά απομακρύνουν τη διάκριση από τις Williams στην Μonza με αδικημένο τον Patrese, που χάνει μια μεγάλη επιτυχία. Η ΜcLaren του Βραζιλιάνου περνάει πρώτη τη γραμμή του τερματισμού, επικεφαλής των δύο Benetton. Ο Μansell, στο σημαδιακό για εκείνον Εstoril, αφαιρεί από τον Senna το ρεκόρ νικών σε μια περίοδο, βλέποντας πρώτος τη σημαία για ένατη φορά. Την Suzuka περιμένει ο Patrese για να γιορτάσει την πρώτη νίκη της περιόδου, όταν πίσω του ο Μansell εγκαταλείπει από κινητήρα. Στον επίλογο της χρονιάς, ο Βραζιλιάνος κυνηγάει τον Νigel, θέλοντας οπωσδήποτε να τον κερδίσει, με αποτέλεσμα να τον εμβολίσει και τα δύο μονοθέσια να αποσυρθούν τραυματισμένα. Οι δρόμοι της Αδελαΐδας μένουν ελεύθεροι για τον Berger, που επικρατεί στην τελευταία εμφάνισή του με την ΜcLaren.

 

Nothing fails like success...

Οι υπολογιστές καθορίζουν την κλίση του αυτοκινήτου στις στροφές, τη λειτουργία του κινητήρα στο κατάλληλο πεδίο, την κατανάλωση καυσίμου και τις επιβραδύνσεις. Η εξέλιξη είναι ευνοϊκή για τους κατασκευαστές, καθώς τους λύνει τα χέρια, όσον αφορά τις διαπραγματεύσεις με τους πιλότους. Θεωρούν πως ο καθένας μπορεί να κερδίσει στο τιμόνι τόσο εξελιγμένων μονοθεσίων. Ο Frank φέρεται άσχημα στον πρωταθλητή του, προσπαθώντας αρχικά να συνεργασθεί μαζί του για την επόμενη περίοδο σε τιμή ευκαιρίας. Αργότερα γίνεται γνωστό πως έχει συμφωνήσει με τον Prost, που επιστρέφει στη F1. Δηλώσεις του Senna πως «θα οδηγούσε αυτήν την Williams, ακόμη και χωρίς χρήματα», χειροτερεύουν την κατάσταση. Θιγμένος ο Μansell, από την προσπάθεια να μειωθεί η αξία του, αποφασίζει να ασχοληθεί με τους αγώνες Indy.

Η ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΤΗΣ F1

Eκκινήσεις 32, νίκες 17, pole-positions 21, ταχύτεροι γύροι 19, βαθμοί 289, παγκόσμια πρωταθλήτρια 1992

 

OI NIKEΣ

1991
Mexico city: Ricardo Patrese, Williams-Renault FW14
Magny-Cours: Nigel Mansell, Williams-Renault FW14
Silverstone: Nigel Mansell, Williams-Renault FW14
Hockenheim: Nigel Mansell, Williams-Renault FW14
Monza: Nigel Mansell, Williams-Renault FW14
Estoril: Ricardo Patrese, Williams-Renault FW14
Montmelo: Nigel Mansell, Williams-Renault FW14

1992
Kyalami: Nigel Mansell, Williams-Renault FW14B
Mexico: Nigel Mansell, Williams-Renault FW14B
Interlagos: Nigel Mansell, Williams-Renault FW14B
Montmelo: Nigel Mansell, Williams-Renault FW14B
Imola: Nigel Mansell, Williams-Renault FW14B
Magny-Cours: Nigel Mansell, Williams-Renault FW14B
Silverstone: Nigel Mansell, Williams-Renault FW14B
Hockenheim: Nigel Mansell, Williams-Renault FW14B
Estoril: Nigel Mansell, Williams-Renault FW14B
Suzuka: Ricardo Patrese, Williams-Renault FW14B

TEXNIKA ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

WILLIAMS F14B
Kινητήρας: Renault RS3C/RS4 V10 67o
Κυβισμός: 3.493 κ.εκ.
Ισχύς: 800 ίπποι στις 14.400 σ.α.λ.
Μετάδοση κίνησης: στους πίσω τροχούς
Κιβώτιο ταχυτήτων: Hμιαυτόματο 6 σχέσεων Williams
Bάρος κιβωτίου ταχυτήτων: 50 κιλά
Βάρος πλαισίου: 50 κιλά
Βάρος κινητήρα: 137 κιλά
Μεταξόνιο: 2.921 χλστ.
Μετατρόχιο εμπρός: 1.803 χλστ.
Μετατρόχιο πίσω: 1.676 χλστ.
Βάρος: 505 κιλά
Χωρητικότητα ρεζερβουάρ: 230 λίτρα
Περίοδος παραγωγής: 1992
Μονάδες παραγωγής: 6

credits

Κείμενο: Σπύρος Χατήρας. Φωτογραφίες: Williams