Carhistory.gr Logo
  » iron curtain » ZIL-112 Sports
ZIL-112 Sports
iron curtain

Το 8κύλινδρο roadster με τον επτάλιτρο κινητήρα, που εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο επιτυχημένα αγωνιστικά της Σοβιετικής Ένωσης τη δεκαετία του '60.

Aν το βλέπαμε μόνο από το πλάι και σε κόκκινο χρώμα, εύκολα θα λέγαμε πως είναι μια από τις Ferrari 250 που πρωταγωνιστούσαν στις μεγάλες κούρσες αντοχής, κάπου στα τέλη της δεκαετίας του '50. Πέρα όμως από τις σχεδιαστικές ομοιότητες με τις Ιταλίδες καλλονές, που δεν ήταν πια και τόσο μεγάλες όταν πλησίαζες κοντά και από διαφορετική οπτική γωνία, το ZIL- 112 Sports υπήρξε ένα από τα επιτυχημένα αγωνιστικά της Σοβιετικής Ένωσης. Στο πλούσιο palmares του στις πίστες του «Σιδηρού Παραπετάσματος» ξεχωρίζουν τα δύο πρωταθλήματα της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (το 1964 και το 1965) με τον Gennady Zharkov στο τιμόνι, καθώς και πέντε σημαντικά ρεκόρ ταχύτητας στην τότε μητρόπολη του υπαρκτού σοσιαλισμού (από το 1963 έως το 1965).


270 ίπποι από 7 λίτρα
Για την κατασκευή των μόλις δύο
ZIL-112 Sports χρησιμοποιήθηκαν και μηχανικά μέρη από τα αυτοκίνητα παραγωγής της εποχής, προκειμένου να μειωθεί το κόστος, τακτική που ασφαλώς συνηθιζόταν και στη Δύση. Έτσι, το σύστημα διεύθυνσης και η εμπρός ανάρτηση προέρχονταν από το GAZ 21 Volga, ενώ η πίσω ανάρτηση είχε εξελιχθεί ειδικά για αυτά. Η σχεδιαστική ομάδα του Vladimir Rodionov ασφαλώς αξιοποίησε και την αποκτηθείσα πείρα από τα αμερικανικής έμπνευσης αγωνιστικά ZIL-112/3 και ZIL-112/4, που σταδιοδρόμησαν στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του '50 και κατέκτησαν δύο πρωταθλήματα Σοβιετικής Ένωσης, το 1957 και το 1960. Αξιόπιστο μηχανικό σύνολο για την περίσταση υπήρχε ήδη και δεν ήταν άλλο από τον επίσης αμερικανικής έμπνευσης V8 κινητήρα των έξι λίτρων, που ήταν κωδικοποιημένος ως ZIS-110. Η ισχύς του στο ZIL-112/4 ανερχόταν στους 200 ίππους, οι οποίοι ύστερα από τις βελτιωτικές παρεμβάσεις των μηχανικών έφτασαν στους 230, κάτω από το εμπρός καπό του ZIL-112 Sport. Στο κατά 30 κιλά πιο ελαφρύ δεύτερο αυτοκίνητο, αυτό που κατέκτησε τα πρωταθλήματα του 1964 και του 1965, ο κινητήρας ήταν επτάλιτρος και η ισχύς του άγγιζε τους 270 ίππους. Σύμφωνα με την εταιρεία, είχε τη δυνατότητα να επιταχύνει από στάση έως τα 100 χιλιόμετρα σε εννέα δευτερόλεπτα και να αναπτύξει τελική ταχύτητα 270 χιλιομέτρων την ώρα. Και στις δύο εκδόσεις ισχύος, ο κινητήρας συνδυαζόταν με χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων των τριών σχέσεων.

112

Ο αριθμός που συνοδεύει την κωδική ονομασία του σοβιετικού αγωνιστικού προέρχεται από την καταμέτρηση των πρωτιών της τοπικής αυτοκινητοβιομηχανίας σε τεχνικές εφαρμογές, που παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στο συγκεκριμένο όχημα. Ανάμεσά τους περιλαμβάνεται ένα διαφορικό περιορισμένης ολίσθησης, δισκόφρενα και στους τέσσερις τροχούς, αλλά και ελαστικά τύπου radial. Η τελική του ταχύτητα, μετρημένη στην αλυκή Baskunchak το 1962 και με τη βοήθεια ενός αεροδυναμικού kit, ανερχόταν στα 230 χιλιόμετρα την ώρα. Η επίδοση αυτή θα μπορούσε να είναι ακόμα μεγαλύτερη, αλλά οι κακές καιρικές συνθήκες την ημέρα της δοκιμής περιόρισαν αυτή τη δυνατότητα. Το βάρους 1.330 κιλών αγωνιστικό με το αμάξωμα από fiberglass κατασκευάστηκε σε δύο μόλις μονάδες και έμεινε στην ενεργό δράση από το 1961 μέχρι το 1969, οπότε και αντικαταστάθηκε από το βασισμένο στην ίδια πλατφόρμα ZIL-412. Σήμερα, το ένα από τα αυτοκίνητα βρίσκεται σε ένα μουσείο στη Ρίγα της Λετονίας, ενώ το άλλο ανήκει σε Σουηδό ιδιώτη-συλλέκτη.

credits

Κείμενο: Σπύρος Χατήρας. Φωτογραφίες: motor1.com